Skrobia oporna
Frakcja skrobi, która nie jest trawiona w jelicie cienkim i przechodzi do jelita grubego, gdzie ulega fermentacji bakteryjnej. Działa podobnie do błonnika pokarmowego.
Mechanizm działania
Większość węglowodanów złożonych jest rozkładana przez enzymy do glukozy już w początkowych odcinkach przewodu pokarmowego człowieka. Skrobia oporna to frakcja polisacharydów, która nie jest trawiona w jelicie cienkim. W niezmienionej postaci dociera do dalszych partii układu pokarmowego, przez co pod względem fizjologicznym przypomina błonnik pokarmowy.
W jelicie grubym niestrawiona skrobia staje się jednym z substratów odżywczych dla bytującej tam mikrobioty jelitowej. Bakterie fermentują ją beztlenowo, a w wyniku tego procesu powstają krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe. Wśród nich szczególne znaczenie ma kwas masłowy, czyli maślan, który odżywia kolonocyty i wzmacnia barierę jelitową.
Serwis, który zna Ciebie
Twoje dane, Twoje treści. Podłącz zegarek i zobacz spersonalizowane artykuły.
Powstałe kwasy tłuszczowe obniżają pH treści jelitowej, co może sprzyjać korzystnemu składowi mikrobiomu. Jednocześnie fermentacja nie powoduje gwałtownego uwalniania glukozy do krwiobiegu. Organizm czerpie energię z metabolitów bakteryjnych, a nie bezpośrednio z glukozy, co może nieco łagodzić wahania stężenia cukru we krwi po posiłku.
Kluczowe fakty
- Wyróżnia się pięć głównych typów skrobi opornej: RS1 (fizycznie niedostępna w całych lub grubo mielonych ziarnach i nasionach), RS2 (naturalnie odporna, obecna w surowych ziemniakach, zielonych bananach i mące z zielonych bananów), RS3 (retrogradowana po schłodzeniu), RS4 (chemicznie modyfikowana) oraz RS5 (kompleksy skrobi z tłuszczami).
- Frakcja RS3 powstaje w procesie retrogradacji, gdy ugotowaną skrobię się schłodzi, co zachodzi naturalnie w ostudzonym ryżu, ziemniakach czy makaronie.
- W badaniu z 2015 roku świeży biały ryż zawierał 0,64 g skrobi opornej na 100 g produktu.
- Po 24 godzinach przechowywania w lodówce i ponownym odgrzaniu zawartość frakcji opornej wzrosła do 1,65 g na 100 g ryżu, co wiązało się z mniejszym wzrostem stężenia glukozy we krwi.
Zastosowanie praktyczne
Wzbogacenie codziennego jadłospisu w skrobię oporną nie wymaga kupowania suplementów ani zaawansowanych technik kulinarnych. Najprostszą metodą jest przygotowywanie potraw węglowodanowych z jednodniowym wyprzedzeniem. Ugotowane ziemniaki, ryż lub makaron wystarczy schłodzić w domowej lodówce, co uruchamia retrogradację i zwiększa udział frakcji RS3.
Przy przygotowywaniu takich dań trzeba przestrzegać zasad higieny i bezpieczeństwa żywności. Ugotowane potrawy nie powinny długo stygnąć w temperaturze pokojowej – należy je szybko schłodzić i niezwłocznie wstawić do lodówki, aby zapobiec namnażaniu się niebezpiecznych drobnoustrojów. Po upływie doby schłodzony posiłek można zjeść na zimno lub ponownie odgrzać, ponieważ powstałe struktury skrobiowe zachowują odporność na enzymy trawienne.
Innym rozwiązaniem jest włączanie do menu produktów naturalnie bogatych w typ RS2, takich jak zielone banany czy mąka bananowa dodawana do koktajli. Z kolei frakcję RS1 dostarczają całe ziarna zbóż, nasiona oraz grubo mielone kasze, które dobrze sprawdzają się jako baza zbilansowanych dań.
Podsumowanie
Skrobia oporna to cenny składnik diety, łączący właściwości węglowodanów złożonych i błonnika pokarmowego. Omijając trawienie w jelicie cienkim, trafia do jelita grubego, gdzie staje się pożywką dla mikroflory. W procesie fermentacji bakterie przekształcają ją w krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, głównie maślan.
Wykorzystanie retrogradacji, czyli chłodzenie i odgrzewanie ugotowanego ryżu czy ziemniaków, może nieco obniżać poposiłkową odpowiedź glikemiczną. Ta prosta zmiana w gotowaniu jest wartościowym narzędziem dietetycznym dla osób dbających o zdrowie metaboliczne, dobrą formę oraz prawidłowe funkcjonowanie przewodu pokarmowego.
Czytaj dalej

Błonnik: ile jeść, jak go dostarczać i co grozi za niedobór

Czy ziemniaki skracają życie? Co mówią badania o kartoflu
