Nie tylko liczba kroków: szybsze tempo marszu wiąże się z niższym ryzykiem zgonu

Osoby, które pokonywały mniej kroków dziennie, ale w szybszym tempie, oraz osoby pokonujące więcej kroków w wolniejszym tempie miały podobnie niskie ryzyko przedwczesnej śmierci w porównaniu z osobami chodzącymi mało i wolno. Takie wnioski płyną z badania naukowców z University of Sydney i Monash University, opublikowanego 8 września 2026 roku w czasopiśmie „British Journal of Sports Medicine”. Najniższe ryzyko zanotowano u osób pokonujących od 7500 do 10 000 kroków dziennie, które przez część dnia chodziły szybko.

Jak przeprowadzono badanie

Analiza objęła 64 743 uczestników z brytyjskiej bazy UK Biobank. Średnia wieku wynosiła 61,5 roku. W latach 2013–2015 uczestnicy przez siedem dni nosili na nadgarstku akcelerometr rejestrujący ruch, na podstawie którego oszacowano liczbę kroków. Obserwowano ich średnio przez osiem lat; w tym czasie zmarło 1697 osób. Zgony z powodu chorób serca i naczyń krwionośnych analizowano osobno, przy nieco innych kryteriach doboru: w grupie 70 075 osób odnotowano 502 takie zgony.

Tempo chodzenia badacze oceniali na podstawie kadencji chodu, czyli średniej liczby kroków na minutę w 30 najszybszych minutach dnia. Minuty te nie musiały następować po sobie, więc liczył się zarówno zaplanowany spacer czy trening, jak i krótkie odcinki szybkiego marszu w ciągu dnia. Uczestników podzielono na cztery grupy: poniżej 5000 kroków dziennie, 5000–7500, 7500–10 000 i powyżej 10 000.

Co wykazało badanie

Punktem odniesienia były osoby najmniej aktywne: pokonujące poniżej 5000 kroków dziennie w bardzo wolnym tempie. W porównaniu z nimi osoby, które przy tak małej liczbie kroków chodziły szybciej (80 kroków na minutę), miały o 28 % niższe względne ryzyko zgonu z dowolnej przyczyny. Podobnie niskie ryzyko (niższe o 30 %) odnotowano u osób pokonujących 5000–7500 kroków dziennie, nawet w wolniejszym tempie (60 kroków na minutę).

Najniższe ryzyko, o 43 % niższe niż w grupie odniesienia, miały osoby pokonujące 7500–10 000 kroków dziennie z kadencją około 100 kroków na minutę. U osób przekraczających 10 000 kroków dziennie związek był słabszy. Kadencja 90–100 kroków na minutę wiązała się z niższym ryzykiem we wszystkich czterech grupach. W przypadku zgonów sercowo-naczyniowych wyniki były podobne.

Tempo, które ma znaczenie

„Ryzyko było wyraźnie niższe u osób, które chodziły w szybszym tempie, ale robiły mniej niż 5000 kroków dziennie” — powiedział prof. Emmanuel Stamatakis z Monash University, jeden z autorów badania. Współautor badania dr Nicholas Koemel zwrócił uwagę, że cel 10 000 kroków dziennie pochodzi z japońskiej kampanii reklamującej krokomierze w latach 60. XX wieku, a nie z badań naukowych. Matthew Ahmadi, również współautor, wyjaśnia, że przy szybkim marszu oddech jest wyraźnie przyspieszony, ale nadal można mówić krótkimi zdaniami.

Autorzy zastrzegają, że to badanie obserwacyjne: pokazuje związek, ale nie dowodzi, że szybszy marsz bezpośrednio wydłuża życie. Wolniejszy chód może być też skutkiem choroby, a nie przyczyną większego ryzyka. Kroki i tempo mierzono tylko przez jeden tydzień, a pomiar na nadgarstku nie obejmuje aktywności takich jak jazda na rowerze czy pływanie.