Tiamina (witamina B1)
Rozpuszczalna w wodzie witamina, której aktywna forma pełni funkcję koenzymu w przemianach węglowodanów i procesach wytwarzania energii. Organizm gromadzi jej niewiele, dlatego trzeba ją regularnie dostarczać z pożywieniem.
Mechanizm działania
Tiamina jest związkiem rozpuszczalnym w wodzie. Po wchłonięciu organizm przekształca ją w aktywną postać, czyli pirofosforan tiaminy. Ta cząsteczka pełni rolę koenzymu w podstawowych szlakach biochemicznych, które odpowiadają za pozyskiwanie energii. Bez niej komórki nie są w stanie sprawnie przetwarzać substratów energetycznych.
Szczególne znaczenie pirofosforan tiaminy ma w utlenianiu węglowodanów. Współpracuje z enzymami takimi jak dehydrogenaza pirogronianowa, która łączy glikolizę z dalszymi etapami wytwarzania energii. Uczestniczy również w działaniu transketolazy, enzymu szlaku pentozofosforanowego, co wpływa bezpośrednio na funkcjonowanie układu nerwowego i mięśniowego.
Serwis, który zna Ciebie
Twoje dane, Twoje treści. Podłącz zegarek i zobacz spersonalizowane artykuły.
Organizm człowieka magazynuje niewiele tiaminy, dlatego potrzebna jest jej stała podaż. Inaczej niż w przypadku substancji rozpuszczalnych w tłuszczach, nadmiar tiaminy nerki usuwają na bieżąco, a jej zapasy w organizmie wyczerpują się bardzo szybko. Z tego względu prawidłowe przemiany metaboliczne wymagają regularnego dostarczania witaminy z codziennym pożywieniem.
Kluczowe fakty
- Dobowe zapotrzebowanie dorosłych wynosi orientacyjnie 1,1–1,3 mg. Pokrycie go pozwala zachować prawidłowy przebieg przemian energetycznych.
- Aktywna forma witaminy, pirofosforan tiaminy, pełni funkcję koenzymu ważnych enzymów metabolizmu węglowodanów, m.in. dehydrogenazy pirogronianowej i transketolazy.
- Podstawowe źródła w diecie to wieprzowina, produkty pełnoziarniste, nasiona roślin strączkowych, nasiona słonecznika i orzechy.
- Rafinacja obniża wartość odżywczą żywności: 100 g ugotowanego ryżu brązowego zawiera 0,18 mg tiaminy, a biały ryż niewzbogacany dostarcza jedynie 0,02 mg.
- Ciężki niedobór prowadzi do chorób takich jak beri-beri i zespół Wernickego-Korsakowa, który występuje zwłaszcza przy nadużywaniu alkoholu.
Zastosowanie praktyczne
Planując dietę, warto uwzględnić udział węglowodanów w codziennym jadłospisie. Im więcej węglowodanów przetwarza organizm, tym więcej pirofosforanu tiaminy potrzebuje do ich utleniania. Dieta obfitująca w rafinowaną mąkę i cukier zwiększa ryzyko niedoborów, co może zaburzać wytwarzanie energii w komórkach.
Dlatego warto ograniczać żywność wysoko przetworzoną. Polerowanie ryżu i rafinacja zbóż usuwają większość witaminy, co obniża gęstość odżywczą posiłków. Aby chronić organizm przed niedoborami, dobrze jest sięgać po pieczywo razowe, grube kasze i rośliny strączkowe, a także dodawać do dań orzechy i słonecznik.
Ważnym elementem profilaktyki jest też ograniczenie czynników, które zaburzają wchłanianie tiaminy. Przewlekłe nadużywanie alkoholu upośledza wchłanianie witaminy w jelitach i nasila jej utratę. W połączeniu ze złymi nawykami żywieniowymi zwiększa to ryzyko powikłań ze strony układu nerwowego i krążenia.
Podsumowanie
Tiamina to niezbędna witamina rozpuszczalna w wodzie, która odpowiada za prawidłowy przebieg procesów energetycznych i metabolizm węglowodanów. Organizm nie potrafi gromadzić jej w większych ilościach, dlatego ważne jest regularne uzupełnianie jej w codziennym menu.
Nieprzetworzone produkty, takie jak pełne ziarna, nasiona strączkowe, wieprzowina czy orzechy, pomagają pokryć normę rzędu 1,1–1,3 mg dziennie. Ograniczanie rafinowanych węglowodanów i alkoholu zmniejsza ryzyko niedoboru, który może prowadzić do choroby beri-beri i zespołu Wernickego-Korsakowa.
Czytaj dalej

Witamina D — niedobór dotyka 90% Polaków. Objawy, dawki, badania

Brązowy czy biały ryż: który jest zdrowszy według badań
